Czego pan się boi prosząc do tańca?

Z proszeniem do tańca jest trochę tak, że spotykamy się gdzieś w pół drogi. Każda ze stron pokonuje to swoje „pół” na różne sposoby, z różnymi obawami i oczekiwaniami. Często uznaje się, że to panom tradycyjnie przypada rola tych co proszą do tańca. Ktoś może pomyśleć jacy to odważni i pewni siebie jesteśmy. Ale my mamy swoje kompleksy i obawy, i nie zawsze jest nam łatwo ten kontakt zainicjować.

Pan prosząc panią do tańca może się bać, że:

  • jest za stary, za młody, nie w jej guście, …
  • poprosi w sposób: zbyt nachalny, mało widoczny, niejednoznaczny., …
  • dostanie odmowę.
  • pani zgodzi się, ale on będzie miał wrażenie, że ona nie ochoty z nim tańczyć.
  • pominie jakąś panią i zrobi tym jej przykrość

Pan w tańcu może się bać, że:

  • jego umiejętności taneczne są za małe, za duże.
  • tańczy za szybko, za wolno, zbyt schematycznie, za trudne rzeczy
  • partnerka nie będzie zadowolona z tańca z nim.
  • nie będzie zadowolony z tańca z nią
  • będzie kolizja z inną parą
  • przewróci się on, ona albo oboje
  • trafi na panią, która nieproszona zrobi mu cały wykład co i jak powinien tańczyć.

Pan w tańcząc ze słabszą tancerką może się bać, że:

  • nie będzie w stanie jej poprowadzić.
  • ona uwiesi się na nim albo będzie trzymać go jak w kleszczach.
  • będzie poprowadził rzeczy, których ona nie jest w stanie zrobić

Pan w tańcząc z lepszą tancerką może się bać, że:

  • nie będzie wystarczająco dobrze ją prowadził.
  • ona zamiast słuchać jego poprowadzenia zacznie coś robić sama.
  • ona będzie znudzona i zmęczona tańcem z nim

Pan przychodząc ze swoją partnerkę może się bać, że:

  • za mało będzie tańczył ze swoją partnerką
  • dużo tańcząc ze swoją partnerką nie da jej szansy na taniec z innymi
  • nie będzie potrafił poprowadzić innej pani
  • inna panie nie będzie zadowolona
  • jego partnerka będzie zazdrosna albo poczuje się zignorowana

Podsumowanie

Panowie bywają mało domyślni albo spostrzegawczy, stąd przydają się wskazówki pań. Na zachętę albo w nagrodę: uśmiech, rozmowa, podziękowanie, … Ewentualnie delikatna uwaga (maksymalnie jedna!), gdy robimy coś nie tak (bo może tego nawet nie wiemy).

Podziel się
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
identicon

Wiesiek Grygo

Programista z Wrocławia. Tancerz amator, który swoją pasją do tańca chce się dzielić z innymi. Tańczy tango argentyńskie, kizombę, salsę i inne tańce.

Jedna myśl na temat “Czego pan się boi prosząc do tańca?

  • 28 lutego 2018 o 01:43
    Permalink

    Posłuchałem przypadkowo kiedys ,jak panie dzieliły się w szatni uwagami na temat tancerzy i „namawiały” z którym bedą tanczyc, a z ktorym nie! 🙂
    To taka mała uwaga na marginesie 🙂 tego bardzo pozytecznego eseju.Pozdrawiam

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

X