Uwięzione serce ? Historia miłości Ady Falcon do Francisco Canaro.

Ada Falcon ? rozkapryszona diva tanga – nagrywała płyty, grała w filmach, jeździła drogimi i szybkimi samochodami. Otoczona luksusem, u szczytu sławy, zdecydowała się nagle przerwać swoją karierę. Przestała śpiewać, odcięła się od znajomych i przyjaciół. Zamknęła się w domu, z którego wychodziła głównie do kościoła. W końcu sprzedała cały majątek, podobno rozdała część rzeczy biednym, opuściła Buenos Aires i postanowiła wstąpić do klasztoru. Ludzie mówili, że to z powodu nieszczęśliwej miłości do Francisco Canaro – dyrygenta jednej z najpopularniejszych wtedy (i dzisiaj :-)) orkiestr tangowych.

1-ada falcon

?Nie wiem, czy to, co czuję, to przywiązanie,
Nie wiem, czy to może być pasja,
Wiem tylko, że brak Twojego widoku,
przynosi smutek mojemu sercu..?
?Yo no se que han hecho mi Ojos? (1930)

Poznali się w 1929 roku. Ona miała wtedy 24 lata, on 31. Canaro szukał wokalistki do swojej orkiestry, a ona przyszła na przesłuchanie. Zakochali się w sobie. Przez następne 10 lat Canaro obiecywał, że rozwiedzie się z żoną. Powstrzymywała go przed tym podobno wizja utraty majątku. W tamtych czasach nie było jeszcze tabloidów, więc nie można prześledzić nagłówków gazet dotyczących tego skandalu. Romans z żonatym mężczyzną był tematem tabu, szeptano o nim tylko prywatnie. Z perspektywy czasu, trudno już oddzielić prawdę od plotek. Plotki mówią, że w 1938 roku, w czasie przerwy w próbie orkiestry, kiedy Ada siedziała akurat na kolanach Canaro, do pomieszczenia weszła jego żona. Z bronią. Groziła Adzie. To właśnie po tym incydencie, Ada zamknęła się w domu i odcięła od świata. Zrozumiała, że nie potrafi sprawić, aby Canaro pokochał ją tak, jak ona jego. Znalazła w sobie siłę, aby odejść. Canaro tymczasem nadal z wielkim powodzeniem prowadził swój ?muzyczny biznes?, podróżował po całym świecie, romansował.

ada

?Nie pragnę już niczego więcej,
Tylko nie zostawiaj mnie samej z moim życiem.
Umrę, jeśli mnie zostawisz,
Bo nie wiem jak żyć bez Ciebie.?
?Nada Mas? (1938)

Pozostało blisko 200 utworów, które nagrali razem przez 10 lat trwania romansu. Ponieważ bardzo mało tak naprawdę wiemy o tym, co się wydarzyło, to właśnie w tych utworach, ludzie zafascynowani tą historią, szukają śladów ich miłości. W 1942 roku, po 4 latach unikania kontaktów ze światem, Ada zdecydowała się nagrać 2 ostatnie w jej karierze tanga: ?Encadenado Corazon” (?Uwięzione serce?) i ?Vivire con tu Recuerdo? (?Życie z Twoim wspomnieniem?).

?Wiem, że każdy mówi, że zapomniałam…
Wiem, że każdy myśli, że moja miłość umarła…
Wiem, że każdy myśli, że to przeszłość,
że nie pamiętam już Twojego dotyku.
Wiem, że tak jak wszyscy, wierzysz, że zapomniałam.
Nie wiesz, że żyję tylko dla Ciebie.
Z wspomnieniem Ciebie, z obrazem Ciebie przede mną.?
„Encadenado Corazon” (1942)

 

Po tych nagraniach wyjechała z Buenos Aires. Razem z matką zamieszkały w Salsipuedes (nazwa miejsca oznacza dosłownie: ?odejdź, jeśli możesz?) – w Cordobie. Ada zniknęła z pola widzenia publiczności na resztę swojego życia. Ludzie mówili, że chciała wstąpić do klasztoru. Wiadomo, że żyła bardzo skromnym, prawie klasztornym życiem. Skromnie się ubierała, zawsze nosiła duże przeciwsłoneczne okulary i zakryte włosy. Mówiła, że oczy i włosy to było to, coś, czym przyciągała mężczyzn, więc przysięgła Bogu, że żaden z nich już ich nie zobaczy. Przysięgła także, że nie będzie już publicznie śpiewać. Wszystko wskazuje na to, że dotrzymała słowa. Świadkowie mówią, że do końca życia często wspominała Canaro, wyrażając się o nim pieszczotliwie per ?diabeł? lub ?ten człowiek?. Stanowczo kończyła jednak rozmowę, jeśli ktoś chciał się dowiedzieć czegoś więcej o ich historii.
Niedługo przed śmiercią, odszukał ją dziennikarz. Mieszkała już wtedy w domu opieki prowadzonym przez zakonnice. Miała 97 lat. Fragmenty z tego spotkania można obejrzeć w filmie dokumentalnym ?Yo no sé qué me han hecho tus ojos ? 2003. Jednym z pytań, które zadał jej dziennikarz było: ?Kto był Twoją największą miłością Ada??. Na co siwiutka staruszka odpowiedziała z rozbrajającym uśmiechem: ?Nie pamiętam?.
Zmarła w styczniu 2002 roku. Została pochowana w Buenos Aires, w tym samym grobowcu, co ?diabeł? Canaro.

Ada nagrywała tanga, które były przeznaczone do słuchania, a nie do tańczenia. Tylko kilka utworów nagranych wspólnie z Canaro nadaje się do zagrania na milondze. Będzie można do nich zatańczyć we wtorek 8 marca w Złotej Milondze w Warszawie, na milondze z okazji ?Dnia Kobiet?.

Linki:

?Yo no se que han hecho mi Ojos?(?Nie wiem, co mi zrobiły Twoje oczy?) 1930 ? Film dokumentalny: http://www.planet-tango.com/lyrics/yonose.htm
Napisy:
http://www.opensubtitles.org/en/subtitles/4654271/yo-no-se-que-me-han-hecho-tus-ojos-en

Fabularyzowany film o Adzie i Canaro:

 
Podziel się
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
identicon

Elżbieta Petryka

Przez wiele lat pracowała jako inżynier wsparcia technicznego w branży IT. Obecnie zarabia na życie usprawniając procesy biznesowe. W środowisku tangowym odnalazła się jako fotograf i DJ?ej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

X